Η Dogue «εκθρονίζει» τη Vogue – Γιατί ένα μπιγκλ κερδίζει τη μάχη των εξωφύλλων

Τα εξώφυλλα του Σεπτεμβρίου, τα σημαντικότερα της χρονιάς για τη βιομηχανία της μόδας, βρέθηκαν φέτος αντιμέτωπα με ένα απρόσμενο δίλημμα: τι προτιμά το κοινό, έναν ακόμη άψογα ρετουσαρισμένο celebrity ή έναν σκύλο που απλώς… κοιτάζει την κάμερα; Η απάντηση φαίνεται να είναι το δεύτερο.

Από τη μία βρίσκεται η Νικόλ Κίντμαν στο εξώφυλλο της βρετανικής Vogue και από την άλλη δύο διάσημα «nepo babies» στη Vogue US. Από την άλλη, ένα τετράχρονο μπιγκλ με το όνομα Sansa Martínez Berlingeri, που φωτογραφήθηκε μαζί με τον Bad Bunny για το περιοδικό Dogue.

Και, σύμφωνα με τον Guardian, ο ανεπίσημος νικητής της φετινής μάχης είναι ξεκάθαρος: το μπιγκλ.

Η Sansa έγινε viral

Το Dogue, το περιοδικό που έχει μετατρέψει τους σκύλους σε πρωταγωνιστές της μόδας, φιλοξενεί φέτος στις σελίδες του το μπιγκλ του Bad Bunny, τη μεξικανική άτριχη σκυλίτσα Ingrid, το Chinese Crested Cornichon της Lena Dunham και το κανίς της Millie Bobby Brown.

Το εξώφυλλο με τη Sansa ξεχώρισε αμέσως. Η τετράχρονη σκυλίτσα φωτογραφήθηκε από τον Eric Rojas σε ένα σκηνικό εμπνευσμένο από τη «Λαίδη και τον Αλήτη». Ο Bad Bunny κρατά τρυφερά το ένα πόδι της, εκείνη κοιτάζει τη φωτογραφική μηχανή με σχεδόν μελαγχολικό ύφος, ενώ μπροστά της βρίσκεται ένα μπολ με μακαρόνια.

Το αποτέλεσμα έγινε γρήγορα viral, αποδεικνύοντας ότι ένας σκύλος μπορεί πλέον να συγκεντρώσει μεγαλύτερη προσοχή από ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του Χόλιγουντ.

Η Νικόλ Κίντμαν και το «παγωμένο» πρόσωπο

Στη βρετανική Vogue, η Νικόλ Κίντμαν πρωταγωνιστεί στο εξώφυλλο του τεύχους Σεπτεμβρίου, σε φωτογράφιση της Venetia Scott.

Η 59χρονη ηθοποιός αποτελεί, από μόνη της, ένα ισχυρό όνομα. Ωστόσο, το εξώφυλλο προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στα κοινωνικά δίκτυα. Το βασικό ερώτημα δεν ήταν αν η Κίντμαν παραμένει σταρ. Ήταν πόσο έχει επέμβει η ψηφιακή επεξεργασία στην εικόνα της.

Αρκετοί χρήστες θεώρησαν ότι το ρετούς ήταν υπερβολικό, ενώ κάποιοι έφτασαν να αναρωτηθούν εάν η εικόνα είχε δημιουργηθεί ή τροποποιηθεί με τεχνητή νοημοσύνη.

Η αντίδραση έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον επειδή η επιλογή μιας γυναίκας μεγαλύτερης ηλικίας για ένα από τα σημαντικότερα εξώφυλλα της μόδας θα μπορούσε να θεωρηθεί σημαντική στιγμή για την εκπροσώπηση των γυναικών αυτής της ηλικιακής ομάδας.

Το πρόβλημα, για τους επικριτές, είναι ότι η Κίντμαν εμφανίζεται τόσο αγέραστη ώστε η ίδια η ηλικία της μοιάζει να έχει εξαφανιστεί από τη φωτογραφία.

Το «Instagram face» έχει γίνει παντού

Η celebrity stylist και συνεργάτιδα της Vogue, Marian Kwei, θεωρεί ότι η κριτική δεν είναι τυχαία. Όπως επισημαίνει, υπάρχει πλέον η αίσθηση ότι οι διάσημοι αρχίζουν να μοιάζουν υπερβολικά μεταξύ τους. Λεία δέρματα, νεανικά χαρακτηριστικά, έντονα ζυγωματικά και πρόσωπα χωρίς εμφανείς ατέλειες δημιουργούν μια σχεδόν ομοιόμορφη αισθητική.

Είναι αυτό που η συγγραφέας του New Yorker Jia Tolentino είχε περιγράψει το 2019 ως «Instagram face».

Επτά χρόνια αργότερα, η εικόνα έχει γίνει ακόμη πιο έντονη, καθώς στα φίλτρα και στις αισθητικές παρεμβάσεις προστίθεται πλέον και η τεχνητή νοημοσύνη.

Το αποτέλεσμα είναι μια νέα παράδοξη πραγματικότητα: ένα φυσικό πρόσωπο μπορεί να μοιάζει λιγότερο αληθινό από μια εικόνα ενός σκύλου.

Η Vogue US και τα παιδιά των διάσημων

Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, η αμερικανική Vogue κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος Σεπτεμβρίου υπό τη νέα αρχισυντάκτρια Chloe Malle.

Στο εξώφυλλο εμφανίζονται η Kaia Gerber, κόρη της Cindy Crawford, και ο Homer Gere, γιος του Richard Gere. Οι δύο νεαροί ηθοποιοί πρωταγωνιστούν στη νέα σειρά του Ryan Murphy The Shards.

Η φωτογράφιση έγινε από τον Steven Meisel, ένα από τα σημαντικότερα ονόματα της μόδας. Κι όμως, το αποτέλεσμα δεν ενθουσίασε.

Το εξώφυλλο χαρακτηρίστηκε από αρκετούς άτονο και χωρίς ιδιαίτερη έμπνευση. Ο Jacob Gallagher των New York Times το παρομοίασε σκωπτικά με κατάλογο πολυκαταστήματος για την επιστροφή στα σχολεία.

Πίσω από την κριτική βρίσκεται και η παλιά, αλλά πάντα επίκαιρη συζήτηση για τα «nepo babies»: τα παιδιά διάσημων γονέων που έχουν ευκολότερη πρόσβαση στη βιομηχανία του θεάματος.

Όταν το 1992 οι γονείς ήταν πιο ενδιαφέροντες από τα παιδιά

Η σύγκριση γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρουσα αν επιστρέψει κανείς στο 1992. Τότε, η Cindy Crawford και ο Richard Gere είχαν εμφανιστεί μαζί σε εξώφυλλο της Vogue, σε φωτογράφιση του Herb Ritts.

Τριάντα τέσσερα χρόνια αργότερα, τα παιδιά τους εμφανίζονται στο ίδιο περιοδικό. Μόνο που η διαφορά είναι εμφανής.

Το εξώφυλλο του 1992 είχε παραλία, κίνηση, ατμόσφαιρα και μια ιστορία. Το σημερινό εξώφυλλο τοποθετεί τους δύο νεαρούς ηθοποιούς σε ένα γκρίζο στούντιο. Για την Kwei, ακριβώς εκεί βρίσκεται το πρόβλημα: λείπει η αφήγηση.

Και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για τα τεύχη Σεπτεμβρίου, τα οποία θεωρούνται τα σημαντικότερα ολόκληρης της χρονιάς.

Το κοινό ζητά πλέον ιστορία, όχι μόνο πρόσωπα

Η δημοσιογράφος μόδας Lauren Sherman επισημαίνει ότι τα εξώφυλλα παραμένουν εξαιρετικά σημαντικά, ίσως περισσότερο από ποτέ, επειδή διαδίδονται αμέσως στα κοινωνικά δίκτυα.

Ταυτόχρονα όμως έχει γίνει δυσκολότερο να βρεθεί μια διασημότητα που να μπορεί να προκαλέσει πραγματικό ενδιαφέρον σε διαφορετικές γενιές και διαφορετικά κοινά.

Ένα μεγάλο όνομα, επομένως, δεν αρκεί. Το κοινό θέλει κάτι να πει η φωτογραφία. Και εκεί ίσως βρίσκεται το πλεονέκτημα της Sansa.

Δεν χρειάζεται να γνωρίζει κανείς την ιστορία της. Δεν χρειάζεται να έχει δει τις ταινίες της ή να γνωρίζει τους γονείς της. Δεν χρειάζεται να αποδείξει τίποτα. Είναι απλώς ένας σκύλος που κοιτάζει την κάμερα.

Γιατί τα σκυλιά είναι οι νέοι σταρ

Η Oli Port, ιδρύτρια και εκδότρια του Dogue, θεωρεί ότι οι σκύλοι είναι σχεδόν ιδανικοί πρωταγωνιστές εξωφύλλων. Ο λόγος είναι απλός: δεν προσπαθούν να δημιουργήσουν μια εικόνα του εαυτού τους.

Δεν έχουν εγωισμό, δεν ενδιαφέρονται για το αν θα φανούν νεότεροι, λεπτότεροι ή πιο εντυπωσιακοί και δεν ανησυχούν για τα σχόλια στα social media. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι ένα καλό σνακ.

Και αυτή η αυθεντικότητα μοιάζει να είναι ακριβώς αυτό που αναζητά το κοινό.

Στην εποχή του AI, ο σκύλος είναι… αποδεδειγμένα αληθινός

Η Jen Golbeck, ειδικός στα social media και μελετήτρια της σχέσης ανθρώπων και σκύλων, συνδέει την επιτυχία του Dogue με τη νέα εποχή της τεχνητής νοημοσύνης.

Καθημερινά εμφανίζονται εικόνες ανθρώπων που δεν υπάρχουν, μοντέλων που δεν υπήρξαν ποτέ και προσώπων που έχουν δημιουργηθεί ή τροποποιηθεί ψηφιακά.

Η πραγματικότητα γίνεται όλο και πιο δύσκολο να διαχωριστεί από το τεχνητό. Ένας σκύλος, όμως, υπάρχει.

Και αυτό αποκτά ιδιαίτερη αξία σε μια εποχή όπου ακόμη και οι φωτογραφίες των διασημοτήτων μπορούν να προκαλέσουν το ερώτημα: «Είναι πραγματικό αυτό που βλέπω;».

Οι σκύλοι δεν συμμετέχουν στον πόλεμο της εικόνας

Υπάρχει και ένας ακόμη λόγος για τον οποίο οι σκύλοι λειτουργούν ως καταφύγιο. Δεν έχουν πολιτική γύρω από το σώμα τους. Δεν υπάρχουν συζητήσεις για το αν είναι αρκετά αδύνατοι ή αρκετά νέοι. Δεν συμμετέχουν στις διαμάχες γύρω από τα πρότυπα ομορφιάς, τις αισθητικές επεμβάσεις ή την επιστροφή της υπερβολικά αδύνατης σιλουέτας.

Δεν χρειάζεται να αποδείξουν ότι ανταποκρίνονται σε κάποια αισθητική. Είναι απλώς αυτό που είναι. Και αυτή η αίσθηση αυθεντικότητας φαίνεται να έχει γίνει εξαιρετικά ελκυστική.

Ο νέος «cover star» έχει τέσσερα πόδια

Η Amina, ιδιοκτήτρια του Sir Spud, του σκύλου που κέρδισε τον δεύτερο ετήσιο διαγωνισμό εξωφύλλου του Dogue, δίνει ίσως την πιο απλή εξήγηση.

Κάθε σκύλος έχει τη δική του προσωπικότητα. Κάθε ένας είναι διαφορετικός, αξιαγάπητος και αυθεντικός.

Ίσως λοιπόν η μάχη των φετινών εξωφύλλων να μην αφορά τελικά τη Vogue απέναντι στο Dogue. Αφορά την εικόνα απέναντι στην αυθεντικότητα.

Και σε αυτή τη μάχη, ένα μπιγκλ που παίζει με κάλτσες, κοιτάζει την κάμερα και περιμένει μια λιχουδιά φαίνεται να έχει αποκτήσει ένα πλεονέκτημα που ούτε το πιο διάσημο μοντέλο ούτε η πιο ισχυρή σταρ του Χόλιγουντ μπορούν εύκολα να συναγωνιστούν.

Γιατί, τελικά, ο πιο φρέσκος σταρ της μόδας μπορεί να μην είναι άνθρωπος. Μπορεί να είναι ένας σκύλος.

Πηγή: The Guardian